Jan Dobkowski

Uprawia malarstwo, rysunek, aranżacje przestrzenne i inne formy wypowiedzi artystycznej. Ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych w 1968 roku w pracowni Jana Cybisa. Wraz z J. Zielińskim założył w 1965 Grupę Neo-Neo-Neo. Plakatowa maniera artystyczna Dobkowskiego, na którą składa się płaska, ornamentalna forma, bezwalorowa plama w ostrych kolorach podstawowych (przeważnie czerwień i zieleń) oraz charakterystyczna, ozdobna giętkość linii i konturów zrodziła się częściowo z chęci odrzucenia doświadczeń koloryzmu, lecz także pod wyraźnym wpływem pop-artu i odradzającej się w końcu lat 60-tych moda na secesję. Dla sztuki Dobkowskiego charakterystyczny jest także symbolizm treści, przenikająca całą jego twórczość swobodnie traktowana idea panbiologizmu wiecznej zmienności natury, walka dwóch płci i przeciwieństw. Dekoracyjnie interpretowany temat erotyzmu wyróżnia go w polskiej sztuce (dekadencko-symbolistyczny charakter tej interpretacji podkreślają tytuły jego prac, np. Grzech, Kobiecy sen). Dobkowski jest także autorem finezyjnych rysunków inspirowanych manierą A. Beardsleya, interesujących pokazów plenerowych, a także barwnych kompozycji przestrzennych z plexiglasu (Pierworodni, 1973). W czasie stanu wojennego Dobkowski próbował wpisać się w tematykę aktualną (cykl obrazów z krzyżami), potem powstały interesujące cykle Treny, Ikar i Genesis, powracające do zawsze obecnych w jego twórczości motywów i środków malarskich, oraz przyciszone i kameralne akwarele z serii Ocean (do lat 90-tych).

Copyright  ©  Galeria Szydłowski  2017